Mahsa Alert · Strike Record
مهسا الرت · ثبت حملات
Six hundred and forty strikes on Iran, logged one by one. Read together, they trace the shape of a war: where the fire fell, when it came, and above all, what it was aimed at.
ششصد و چهل حمله به ایران، یکییکی ثبت شدهاند. کنار هم که خوانده شوند، شکلِ یک جنگ را ترسیم میکنند: اینکه آتش کجا فرود آمد، کِی رسید، و مهمتر از همه، چه چیزی را نشانه گرفته بود.
↓ scroll · the chart on the side changes as you read
↓ صفحه را پایین بکشید · نمودار کناری همراه با متن تغییر میکند
Each dot on the map is a single recorded strike. From the western borders to the east of the country, from the shores of the Gulf to the Caspian coast.
هر نقطه روی نقشه یک حملهٔ ثبتشده است. از مرزهای غربی تا شرق کشور، از کرانههای خلیج فارس تا سواحل دریای خزر.
567 of 640 strikes were aimed at a military base, a police or security site, or a government building, rather than at homes or residential areas. A further 23 were aimed at specific military or regime figures.
۵۶۷ از ۶۴۰ حمله، یک پایگاه نظامی، مرکز پلیس و امنیتی یا ساختمان حکومتی را هدف گرفتهاند، نه خانهها یا مناطق مسکونی. ۲۳ مورد دیگر افراد مشخص نظامی یا حکومتی را هدف گرفتهاند.
The remaining 50 recorded only a location, with no target type assumed.
در ۵۰ مورد باقیمانده تنها یک مکان ثبت شده و نوع هدف فرض نشده است.
Tehran province alone accounts for roughly 40% of all strikes, 254 of 640. On the map the capital is the densest cluster, picked out here in a brighter ring.
تنها استان تهران حدود ۴۰٪ کل حملات را در بر میگیرد؛ ۲۵۴ از ۶۴۰. روی نقشه، پایتخت متراکمترین خوشه است که اینجا با حلقهای روشنتر مشخص شده است.
More than 25 provinces were hit overall, with western and border provinces and Isfahan next after Tehran.
در مجموع بیش از ۲۵ استان هدف قرار گرفتند؛ پس از تهران، استانهای غربی و مرزی و اصفهان در رتبههای بعدیاند.
With 181 recorded strikes, the capital alone is more than a quarter of the total, roughly eight times the next city, Isfahan (22). Sanandaj, Shiraz, Rey and Karaj follow.
با ۱۸۱ حملهٔ ثبتشده، تنها پایتخت بیش از یکچهارم کل را شامل میشود؛ حدوداً هشت برابر شهر بعدی، اصفهان (۲۲). سپس سنندج، شیراز، ری و کرج.
The 15 most-struck cities are shown.
۱۵ شهر با بیشترین حمله نشان داده شدهاند.
Most of the record is compressed into a three-week peak from late February to mid-March 2026. The single busiest day was 28 February 2026, with 65 strikes recorded.
بخش عمدهٔ این پرونده در یک اوج سههفتهای در اسفند ۱۴۰۴ فشرده شده است. پرحادثهترین روز ۹ اسفند ۱۴۰۴ بود، با ۶۵ حملهٔ ثبتشده.
Each bar is stacked by broad group, so the colours show what was hit on each day.
هر ستون بر اساس گروه کلی رویهم چیده شده است، پس رنگها نشان میدهند هر روز چه چیزی هدف بوده است.
By local time, the afternoon (noon to 6pm) saw the most, at 41%, then morning 25%, night 20%, and evening 15%. The single busiest hour was around noon.
به وقت محلی، بعدازظهر (۱۲ تا ۱۸) با ۴۱٪ بیشترین سهم را داشت، سپس صبح ۲۵٪، شب ۲۰٪ و عصر ۱۵٪. پرحملهترین ساعت حدود ظهر بود.
Many records round to the hour, so read this as approximate.
زمانِ بسیاری از گزارشها به ساعت گرد شده است، پس این نمودار را تقریبی در نظر بگیرید.
Within the broad groups, the most-hit categories are military zones (230), police & law enforcement (113) and government facilities (85), then missile sites and unidentified locations.
درون گروههای کلی، پرتکرارترین دستهها عبارتاند از مناطق نظامی (۲۳۰)، مراکز انتظامی (۱۱۳) و اماکن حکومتی (۸۵)، سپس مراکز موشکی و مکانهای نامشخص.
Bar colour marks the broad group each detailed category belongs to.
رنگ هر ستون، گروه کلیِ آن دستهٔ جزئی را نشان میدهد.
Every number here records the type of target that was logged, not who or what was near it. A military or government label does not tell us about people who may have been present or harmed.
هر عدد در اینجا نوع هدفِ ثبتشده را نشان میدهد، نه اینکه چه کسی یا چه چیزی نزدیک آن بوده است. برچسب نظامی یا حکومتی چیزی دربارهٔ افرادی که ممکن است حاضر یا آسیبدیده بوده باشند نمیگوید.
The "unidentified" entries are missing information, not an assumption that the site was civilian.
موارد «نامشخص» به معنای نبودِ اطلاعات است، نه فرضِ غیرنظامیبودنِ آن مکان.